sieć działań, czyli graficzna reprezentacja procedury lub
prgramu sporządzana w celach poglądowych lub jako przedestawienie algorytmu do
zapisania w języku programowania. Projektowanie obiektowe unowocześnienie
schematu blokowego, np. obiektowa motacja OMT lub UMT.
ogólny plan budowy układu elektronicznego sporządzonych
za pomocą umownych symboli z zaznaczeniem połączeń i kierunków przepływu
informacji.
Przykład
prostego algorytmu w postaci schematu blokowego na sumę trzech liczb.
Istnieje kilka podstawowych klocków schematu blokowego:

Używany do
zakończenia algorytmu (zwykle jeden, można używać kilku - algorytm ma wtedy
mniej ścieżek i jest bardziej przejrzysty) 
Używany do rozpoczęcia algorytmu(tylko
jeden)

Służy do
wprowadzania danych(wartości) z zewnątrz 
Służy do wyprowadzania danych

W tym klocku
można umieszczać jedną lub kilka instrukcji. Korzysta się z instrukcji
przypisania(:=) i operatorów arytmetycznych(+; -; *; /; ^)

Klocek ten
ma jedno wejście i dwa wyjścia. Pytamy np. czy lewa strona jest równa
prawej(a=b). Otrzymujemy odpowiedź TAK lub NIE i wychodzimy jednym z wyjść. Nie
ma znaczenia po której stronie jast znak Tak lub Nie. W klocku warunkowym
umieszcza sie tylko jedno wyrażenie logiczne. Wyrażenie logiczne budujemy za
pomocą operatora logicznego, inaczej znaku relacji(=; <; >; <=; >=;
<>)
1. Sformułowanie zadania
2. Określenie danych
wejściowych
3. Określenie celu, czyli wyniku
4. Poszukiwanie
metody rozwiązania, czyli algorytmu
5. Przedstawienie algorytmu w
postaci:
- opisu słownego
- listy kroków
- schematu
blokowego
- jednego z języków programowania
6. Analiza
poprawności rozwiązania
7. Testowanie rozwiązania dla różnych danych -
ocena efektywności przyjętej metody
Schemat blokowy stanowi doskonałą bazę do stworzenie
programu, w łatwy do zrozumienia sposób może powstać taki schemat. Graficznie
ukazuje to co w programie jest najważniejsze, pokazuje zależności między
kolejnymi poleceniami.